حق تعالى مىفرمايد فَلَوْ لا كانَتْ قَرْيَةٌ آمَنَتْ فَنَفَعَها إِيمانُها إِلَّا قَوْمَ يُونُسَ لَمَّا آمَنُوا كَشَفْنا عَنْهُمْ عَذابَ الْخِزْيِ فِي الْحَياةِ الدُّنْيا وَمَتَّعْناهُمْ إِلى حِينٍ « 1 » « چرا هيچ شهري از شهرها كه بر ايشان عذاب فرستاديم ايمان نياوردند در وقتي كه ايمان نفع بخشد به ايشان - يعنى پيش از ديدن عذاب - مگر قوم يونس كه چون ايشان - پيش از نازل شدن عذاب - ايمان آوردند دور كرديم از ايشان عذاب مذلّت وخوارى را در زندگانى دنيا وايشان را برخوردار گردانيديم به لذّات دنيا تا هنگام اجل ايشان » . در جاى ديگر مىفرمايد وَذَا النُّونِ إِذْ ذَهَبَ مُغاضِباً فَظَنَّ أَنْ لَنْ نَقْدِرَ عَلَيْهِ فَنادى فِي الظُّلُماتِ أَنْ لا إِلهَ إِلَّا أَنْتَ سُبْحانَكَ إِنِّي كُنْتُ مِنَ الظَّالِمِينَ . فَاسْتَجَبْنا لَهُ وَنَجَّيْناهُ مِنَ الْغَمِّ وَكَذلِكَ نُنْجِي الْمُؤْمِنِينَ « 2 » « ويادآور صاحب ما هي را - يعنى يونس - در وقتي كه رفت از ميان قوم خود غضبناك بر ايشان ، پس گمان كرد كه ما بر أو تنگ نخواهيم گرفت - از حضرت امام رضا عليه السّلام منقول است كه : يعنى به يقين دانست كه ما روزى را بر أو تنگ نخواهيم كرد « 3 » ؛ بعضي گفته‌اند : يعنى گمان كرد كه براي أو عقوبتي بر ترك أولى كه از أو صادر شد مقرر نخواهيم كرد ، چنانچه از حضرت امام محمد باقر عليه السّلام منقول است « 4 » - پس ندا كرد در ظلمتها وتاريكيها - حضرت امام رضا عليه السّلام فرمود : يعنى ظلمت شب وظلمت

--> ( 1 ) . سورهء يونس : 98 . ( 2 ) . سورهء أنبياء : 87 و 88 . ( 3 ) . عيون أخبار الرضا 1 / 201 . ( 4 ) . تفسير قمى 2 / 75 .